زنان ، توسعه ، حقوق و فراتر از آن

توصیه به بودن به جای انجام دادن

 

پیش نوشت : از قدیم گفتن حرف که میفته زمین مال هر کسی باشه بر میداره

قصه نوشته های ما هم همینه …

این روزها از هر جنبه و از هر چیزی که می خواهم بنویسم ، سریعا یک مثال نقضی در خاطرم نقش می بندد

که هی فلانی ! یادت نرود همه مثل هم نیستند …

شاید این بر می گردد به این یک ماه اخیر که بیشتر بر روی شخصیت شناسی و انواع زنان و مردان مطالعه داشته ام.

مثلا اگر بگویم چرا در مکالمات روزمره مان همه اش نَقل این است که چه کردیم و چه قرار است کنیم

یعنی صرفا آن هایی را دیده ام که مدام تراکتور وار در حال انجام دادند . لامصب ها خودشان یک توو دوو لیست محسوب می شوند که مدام خود را تیک میزنند ( و این را ابدا بد نمی دانم مگر آن که آنقدر بی راهه روند که سر از صحرای کربلا درآورند  ! ) یا نهیبی بر آنانی که همچنان نشسته اند …

اما این که بیراهه می روی یا خیر ، نیز خود داستانی دارد …

باری آنقدر وصف آن عملکرد گرایی را شنیده ایم که برایمان سخت تر از آن است که توصیه به بی عملی کنیم .

اما برای آن موجوداتی دو پایی که امکان به صحرا زدنشان در احتمالات بالاست ، این گونه توصیه ها جواب است !

تا اندکی هم انرژی های بیخیالی شان را بالا بیاورند و روی مبل لَمیده کنترل به دست کانال های مزخرف تلوزیونی را بالا پایین کنند … همین قدر بی هدف .

و شاید شکنجه آور تر از تراکتور وار کار کردن برایشان همین کار باشد در ابتدا … تا زمانی که آن انرژی بیخیالی و آسودگی کمی بالا آمده باشد .

دقت کردید همین عبارت بیخیالی هم دارای یک بار کج و معوج و نامیزان از حس غیر مفید بودن است؟

شاید این بین بگویید پس اهداف چه می شود ؟ تلاش و کوشش جایش کجاست ؟ و بر می گردیم به همان پیش نوشت … و این که ما با انرژی های روانمان و در کشاکش و گفت و گو با آن هاست که زنده ایم و زیست می کنیم … شاید هیچ گاه هم دقیقا میزان و متعادل نشوند …

پس اگر برای هدفی می جنگیم آن لمیدن و کنترل به دست گرفتن ، صرفا یک خنک کننده است و اگر همواره لمیده ایم ، آن پا شدن و دست به کار شدن آن خنک کننده محسوب می شود .

در دنیایی که ارزشش به عملکرد ماست و برای عملکرد ها تشویق و پاداش ها فراوان است ، و مذمتِ بودن ها بس گران … بودن و صرفا بودن تجربه متفاوتی را برای من رقم زده است . یک بودن آگاهانه که انجام دادن را هم کنارش دارم …

پی نوشت : انجام دادن و تلاش کردن همیشه و برای همه توصیه مناسبی نیست ! گاهی باید برای برخی اشخاص توصیه به بودن کرد .

با دوستانتان به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *