زنان ، توسعه ، حقوق و فراتر از آن

نبوغ در نافرمانی | طرح یک پرسش

هنجارشکنی، نافرمانی و پیروی نکردن از آنچه تحت عنوان قوانین یک دسته،گروه،کشور و نظام فرهنگی- اجتماعی تلقی می شود ، شاید نادرست به نظر برسد…

اما آیا همواره باید پیرو بود ؟

به خودم که فکر می کنم، و نگاهی به آنچه بر من گذشته دارم، هیچ گاه نخواسته ام پیرو باشم و در خونسردانه ترین حالت ممکن همیشه راه را برای نافرمانی از چارچوب ها باز گذاشته ام .

روت مسینگر می گوید : نافرمان ها مشکل نمی سازند، مشکلات نافرمان می سازند.

و این دقیقا آن چیزی است که جهان و تاریخ سیاسی،اجتماعی،فرهنگی و علمی دنیا به چشم خود اشخاصی را دیده است که در برابر مشکلات و آنچه به زعم شان مانعی بر سر بهتر زندگی کردنشان و اجحاف در حق شان بوده، دست به نافرمانی زده اند .

حال سوال مهم اینجاست، که در برابر کدامین مشکلِ اکنون و امروزم در حیطه شخصی می توانم نافرمانی کنم ؟

می گویم حیطه شخصی چرا که نافرمانی های مدنی و اجتماعی جای خودش را دارد و شاید در این یادداشت و اکنون مجالی برای پرداخت نباشد !

اما بیاییم کمی در حیطه شخصی ترش نگاهی بیاندازیم به این که کجای زندگی مان می توانیم با نبوغ حاصل از نافرمانی، چیزی را حل، تغییر و یا از نوع بسازیم ؟

ما برای پیروی پا به جهان گذاشته ایم یا برای تغییر برای ساختن یا برای اطاعت محض ؟؟

کجای زندگی مان مشکل و گره ای است که نافرمانی مان می توانند آن را دستخوش تغییر کرده و روی دیگری از رضایت خاطر را برایمان به همراه آورد ؟

با دوستانتان به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *